فرخنده سالروز ولادت باسعادت امام زمان- أَرواحُنا فِداه- از رویدادهای بسیار مهمی است که هریک از ما شیعیان اثناعشری باید همواره به آن بیندیشیم و متناسب با میزان توانمان درصدد هرچه بهتر برگزارکردن آن باشیم. ما ارادتمندان و معتقدان به وجود مقدس صاحبالزمان- عَجَّلَ اللهُ تَعالیٰ فَرَجَهُ الشَّریفَ- باید از دوران کودکی، زندگیکردن با تفکر مهدوی را بهنحو احسن فراگیریم و تمرین و تکرار کنیم تا این اندیشۀ مقدس در ذهنمان نهادینه شود و همیشه و همه جا ملازم و همراهمان باشد؛ همچنین در جایگاه پدر و مادر باید این باور والا و متعالی را در ذهن فرزندانمان که درواقع، فرزندان حضرت قائم- سلام الله علیه- هستند، ایجاد و تقویت کنیم تا زندگی آنان نیز رنگوبوی مهدوی و امامزمانی به خود گیرد و ثمرات و برکات ارزشمند این ملازمت، به بیشترین میزان، شامل حالشان شود.
یکی از اقدامات مؤثری که بدین منظور میتوانیم انجام دهیم، استفاده از تجربههایی است که دیگر شیعیان درطول تاریخ درحوزۀ ارادت و باور به حضرت ولیِ عصر- سلام الله علیه- و تلاش برای تقویت و استحکام پیوند و قرابت خویش با ایشان بهدست آورده و ثبتوضبط کردهاند تا چراغراهی برای آیندگان باشد و اعتقاد و علاقهمندی به آن امام والامقام را در قلب و روحشان قوّت بخشد. در ادامۀ این روند، ما نیز میتوانیم تجربههای خود در ارتباط با امام زمانمان را ثبتوضبط کنیم و دراختیار دیگران بگذاریم تا آنان هم با استفاده از این تجربیات به حجتالله نزدیکتر شوند و از برکات این پیوند و قرابت، بهرههای معنوی برگیرند.
با این رویکرد، در سلسله مباحث پیشِروی، احوال کسانی را بررسی میکنیم که در عصر معصومان- علیهم السّلام- زندگی میکردند و بهنوعی با امام زمان خویش مرتبط بودند و تجربههای زیستۀ آنان در تاریخ ثبت شده است؛ علاوهبر آن، از تجربیات افرادی آگاه میشویم که همانند ما در دوران غیبت حضرت مهدی- سلام الله علیه- زندگی میکردند؛ ولی این غیبت برایشان فقدان بهمعنای عدم ظهور بود؛ نه مساوی با عدم حضور؛ زیرا امام خویش را زنده، حاضر، مثمر و مؤثر میدانستند و در تمام موقعیتهای دشوار و آسان با ایشان زندگی میکردند.
مطالعۀ تجارب این افراد درخصوص پیوند با امام زمانشان، در حالوهوای زندگی امروز ما نقشی مهم و مؤثر ایفا میکند؛ به دیگر سخن، ما شیعیان با تأسی به این کلام شاعر که میفرماید: «ره چنان رو که رهروان رفتند»، ازطریق توجه به شیوۀ سلوک رهروان پیشین در مسیر باور به مهدویت و تمرکز بر حالات آنان، بدون آنکه بخواهیم دقیقاً مانندشان باشیم، خواهیم کوشید درحد توانمان به ایشان نزدیکتر شویم و حسوحالی مشترک با آنها را تجربه کنیم و از این رهگذر، همچون آنان به پیوندی استوار و ناگسستنی با امام زمان خویش دست یابیم.
جلسهٔ بیستم
برای تقویت پیوند و قرابت خویش با امام عصر- سلام الله علیه- میتوانیم نماز حاجت بخوانیم و از خدا بخواهیم قلب ایشان را بر ما شیعیانشان مهربان فرماید. دعاکردن برای تعجیل در فرج آن حضرت نیز از دیگر کارهای شایستهای است که میتوان انجام داد.
جلسهٔ نوزدهم
برای ایجاد و تقویت پیوند با امام عصر- سلام الله علیه- در دوران غیبتشان و رهایییافتن از دغدغهها و مشکلات گوناگونی که در زندگی داریم، میتوانیم در خلوت خود با ایشان سخن بگوییم و یا دلنوشتههایمان را درقالب عریضه یا دفتر خاطرات برایشان بنگاریم.
جلسهٔ هجدهم
فرزندان ما شیعیان درواقع، فرزندان و بندگان امام زمان- سلام الله علیه- هستند؛ از این روی باید آنان را چنان بپروریم و تربیت کنیم که موردپسند و رضایت آن حضرت باشد.
جلسهٔ هفدهم
بهترین و شایستهترین کاری که ما شیعیان هنگام مواجهه با مشکلات میتوانیم انجام دهیم، آن است که کار یا خدمتی درحد توانمان برای امام عصر- سلام الله علیه- انجام دهیم تا ایشان با نظر لطف و عنایتشان ما را در حل مشکلات و عبور از سختیها یاری دهند.
جلسهٔ شانزدهم
تشرُّف به پیشگاه والای امام عصر- أَرواحُنا فِداه- توفیقی است که ایشان برحسب خواست و صلاحدیدِ خویش به ما شیعیانشان میدهند و هرکسی بخواهد به این مقام برسد، باید فارغ از دغدغۀ تعلقات دنیایی، برای دستیابی به این هدف متعالی بکوشد.
جلسهٔ پانزدهم
امام زمان- أَرواحُنا فِداه- در دوران غیبتشان همواره دغدغۀ ما شیعیان را دارند و برای آمرزش گناهانمان دعا میکنند. ما نیز باید بهمنظور جبران این لطف، در انجامدادن وظایف خود و پرهیز از گناهان بکوشیم و برای تعجیل در ظهور آن حضرت، فراوان دعا کنیم.
جلسهٔ چهاردهم
امام عصر- أَرواحُنا فِداه- بهعنوان راعی و پدر معنوی ما شیعیان از ما میخواهند در شناخت صحیح نقشها و وظایف خویش در جایگاههای گوناگون و بهجایآوردن آنها بهنحو احسن بکوشیم و ایمان داشته باشیم که ایشان در این راه دشوار، ناصر و دستگیرمان خواهند بود.
جلسهٔ سیزدهم
شیعه و ناصر واقعی اهلبیت- علیهم السّلام- و بهویژه حضرت صاحبالزمان- سلام الله علیه- کسی است که سبک زندگی نصرتمحور داشته باشد و در تمام ساحتهای حیاتش بهگونهای عمل کند که مایۀ فخر و مباهات و آراستگی آنان باشد.
جلسهٔ دوازدهم
امام زمان- سلام الله علیه- از ما شیعیان انتظار دارند فراتر از ادعای مهدویت و پرداختن به ظواهر دالّ بر این اعتقاد، حیات مهدوی داشته باشیم و باور و ارادت به وجود مقدس ایشان را در جایجای زندگیمان تحقق بخشیم.
جلسهٔ یازدهم
تجربۀ زیست ما شیعیان با حضرت ولیِ عصر- أَرواحُنا فِداه- به زمانی خاص محدود نمیشود؛ بنابراین، همواره باید رضایت ایشان را ملاک صحت تمام اعمال، رفتارها و امور گوناگون زندگی خویش قرار دهیم.
جلسهٔ دهم
میرزای شیرازی بهعنوان یکی از عالِمان برجستۀ شیعی، نقشی بسیار مهم در پدیدآمدن تکنگاریهای مستقل درباب صاحبالزمان- سلام الله علیه- داشت و فراتر از آن، ازطریق تحریم توتون و تنباکو، باورمندی به وجود شریف ایشان را به حیطۀ امور حاکمیتی گسترش داد.
جلسهٔ نهم
عزاداری ما شیعیان در ایام فاطمیه باید با توجه به وجود مقدس امام عصر- سلام الله علیه- بهعنوان فرزند گرانقدر بانوی دو عالَم- علیها السّلام- همراه باشد تا از این رهگذر، فاطمیه را با مهدویت پیوند بزنیم.
جلسهٔ هشتم
در فرهنگ اسلام و جهانبینی مهدوی، توجه به یتیمان اهمیت فراوان دارد و مؤمنان جدامانده از امام زمان همچون کودکان یتیماند؛ بنابراین، حُسن رفتار شخص با همسر و فرزندان خویش و دیگر افراد جامعه، مصداق بارز یتیمنوازی و دارای ثمرات ارزشمند در دو جهان است.
جلسهٔ هفتم
ما شیعیان امام عصر- سلام الله علیه- باید همواره دغدغۀ دستیابی به سعادت دیدار ایشان را در سر و جان داشته باشیم و گاهوبیگاه از غم و دلتنگی ناشی از فِراقشان به درگاه الهی گله و شکایت کنیم و از ذات مقدسش بخواهیم این عشق روحانی را در قلبمان قوّت بخشد.
جلسهٔ ششم
شیعۀ مؤمن واقعی باید در عید فطر نیز توجه به صاحبالزمان- سلام الله علیه- را فراموش نکند و با خواندن دعای ندبه و زاری به درگاه الهی، فرج آن امام عالیقدر را بطلبد تا از این رهگذر، به شادی واقعی دست یابد و دعاهایش دربارۀ خود و دیگر انسانها محقق شود.
جلسهٔ پنجم
بسیار شایسته و بایسته است که ما شیعیان هنگام متولدشدن فرزندانمان آنان را بندگان متعلق به امام زمان- أَرواحُنا فِداه- و مطیع ایشان قرار دهیم تا در تمام زندگیشان مشمول لطف، عنایت، تفقد و احسان بیکران آن حضرت باشند.
جلسهٔ چهارم
لازمۀ دستیابی به تجربههای زیستن با امام عصر- سلام الله علیه- تصدیق اهل تصدیق (معصومان- علیهم السّلام) است. برای طلبکردن حاجاتمان از صاحبالزمان- أَرواحُنا فِداه- باید با ایشان سخن بگوییم و رواشدن خواستههایمان را به تفقد و عنایتشان واگذاریم.
جلسهٔ سوم
باور به مهدویت، حقیقتی ارزشمند است که باید فارغ از دستیابی به منافع دنیایی، در عمق روح و جان ما شیعیان جای داشته باشد و آن را بر تمام خواستههای اینجهانی ترجیح دهیم تا پاک و خالص شویم و حالات معنویمان در ارتباط با امام زمان حلاوت یابد.
جلسهٔ دوم
بهعقیدۀ سید بن طاووس، ما شیعیان باید معاملات خویش با خدا و رسول او را اصلاح کنیم، در حفظ و رعایت فرمان آنان درخصوص ظهور امام زمان- أَرواحُنا فِداه- بکوشیم و همواره دغدغۀ ظهور آن حضرت را داشته باشیم.