جلسهٔ یازدهم | شرح صحیفه سجادیه

رذیلت شَکاسَةِ الخُلق را در زبان فارسی می‌توان معادل با کژخویی یا گزنده‌خویی دانست. فرد مبتلا به این سوءخُلق، دچار ناسازگاری اخلاقی در تعامل با دیگران در ساحت‌های گوناگون خانوادگی، عاطفی، تربیتی، سیاسی، اقتصادی و... است که همگی ذیل عنوان اخلاق اجتماعی قرار می‌گیرند. والدین برای جلوگیری از ابتلای فرزندانشان به شَکاسَةِ الخُلق باید آنان را به‌گونه‌ای تربیت کنند که هیچ پیرایه‌ای اعم‌از حَسَب، نَسَب و... نداشته باشند تا درنهایت، گرفتار زندگی تصنعی نشوند. فردی که دچار این رذیلت باشد، در برقراری انس‌والفت با دیگران، موفق نخواهد بود؛ زیرا در تعامل‌های خویش قادر به اعلام محبت به طرف مقابلش نیست و حدومرزهای مختلف و به‌ویژه حدود و اندازه‌های ایمانیِ افراد را نیز رعایت نمی‌کند.