جلسهٔ دهم | شرح صحیفه سجادیه

شَکاسَةِ الخُلق (صعب‌العبوربودن) به‌عنوان یکی از مصادیق سوء‌خُلق، رذیلت دیگری است که چهارمین امام ما شیعیان از شر آن به پیشگاه والای الهی پناه برده‌اند. این ویژگی اخلاقی از جهل برمی‌آید و فرد دارای آن، شخصیتی دشوار و صعب دارد و به همین سبب، در تعامل با اعضای خانواده، دوستان، همکاران و دیگر افراد در ساحت‌های گوناگون جامعه، دچار مشکل می‌شود. نقطۀ مقابل شَکاسَةِ الخُلق، فضیلت رفق است که در شعور و آگاهی انسان ریشه دارد و شخص برخوردار از آن در تعامل با همنوعان خویش به‌تعبیری سهل‌العبور است. مهم‌ترین عوامل ایجاد رذیلت شَکاسَةِ الخُلق عبارت‌اند از: علمی که به‌کار نیاید، حَسَب، نَسَب، قدرت و شهرت.