جلسهٔ هفتم | شرح صحیفه سجادیه

چهارمین رذیلتی که امام سجاد- علیه السّلام- از شر آن به درگاه خداوند متعال پناه برده‌‌اند، ضعف صبر است که در ضعف عقل ریشه دارد. معنای اصطلاحیِ صبر، مدیریت‌کردن رفتارهای خود و به دیگر سخن، انجام‌دادن کار درست در هر موقعیتی (اعم‌از طاعت، مصیبت و معصیت) برمبنای معرفت، آگاهی و شعور است و صفت «صبور» به کسی اطلاق می‌شود که قادر به مدیریت‌کردن رفتارهای گوناگون خویش در موقعیت‌های مختلف به‌نحو احسن باشد. ازمنظر دین، نسبت صبر به ایمان، همانند نسبت سر به تن است؛ بدان معنا که صبر اختیاری و مبتنی‌بر عقل، نشانه و لازمۀ ایمان است و انسان مؤمن باید صبور باشد؛ وگرنه کارهایش دچار تباهی خواهند شد. صبوریِ والدین در تربیت فرزندان ضرورت و اهمیت فراوان دارد؛ از این روی، آنان باید قبل‌از پدرومادرشدن، این فضیلت اخلاقی را در شخصیتشان ایجاد و تقویت کنند تا خود و فرزندانشان از ثمرات ارزشمند آن برخورداری یابند.