جلسهٔ صدم | شرح نهج البلاغه

در قاموس اهل‌بیت- علیهم السّلام- از اصطلاح «مبادرت» درخصوص کارهای نیکی استفاده شده است که باید با فوریت، به‌درستی و در زمان مناسب انجام داده شوند؛ به‌طوری که حتی کمترین فرصت برای اقدام‌کردن به آن‌ها ازدست نرود. اگر فرصت انجام‌دادن کارهای خیر را غنیمت نشماریم، غصه‌ها رهایمان نخواهند کرد. از آن سوی، چنانچه برای امور پَست و بی‌ارزش غصه بخوریم، از کارهای مهم‌تر بازمی‌مانیم و رشد نمی‌کنیم. عوامل فرصت‌ساز در زندگی ما عبارت‌اند از: سرمایه، زمان و شعور؛ درمقابل، برخی از شاخص‌ترین عوامل فرصت‌سوز را بدین شرح می‌توان برشمرد: بی‌شعوری؛ پرداختن به اموری که به ما ارتباطی ندارند و برایمان فرصت محسوب نمی‌شوند. بعضی فرصت‌های ارزشمندی که درصورت ازدست‌دادنشان قطعاً غصه و حسرت خواهیم خورد، عبارت‌اند از: فرصت کار و تلاش؛ فرصت رشد فهم، عقل و معرفت؛ فرصت جبران‌کردن کوتاهی‌ها؛ فرصت انجام‌دادن کار خیر؛ فرصت دستگیری از دیگران؛ فرصت عذرخواهی؛ فرصت تربیت فرزندان؛ فرصت تواضع؛ فرصت تغافل. رفتن به آرامستان‌ها و عبرت‌گیری از اوضاع‌واحوال گذشتگان، بهترین تمرینی است که می‌توانیم به‌منظور غنیمت‌شمردن فرصت‌ها انجام دهیم. برای استفادۀ بهینه از فرصت‌های خود باید بر آن‌ها متمرکز باشیم و از امور غیرضروری دست بکشیم؛ همچنین مانع مداخلۀ شیطان در فرصت‌های خویش و اقدام‌کردن او به تسویف و اغفالمان شویم. کارکردن برای اهل‌بیت- سلام الله علیهم- از باارزش‌ترین فرصت‌هایی است که درصورت ازدست‌دادن آن یقیناً حسرت خواهیم خورد.