جلسهٔ شانزدهم | شرح صحیفه سجادیه

یکی از مهم‌ترین مسائل و دغدغه‌های ما انسان‌ها این است که در وهلۀ نخست بدانیم در این جهان، چه نقش‌هایی داریم و سپس آن نقش‌ها را به‌نحو احسن ایفا کنیم. دو مورد از این نقش‌ها که دین آن‌ها را به ما می‌آموزد، شجاعت و غیرت هستند. ازمنظر دین، شجاعت به‌معنی پذیرفتن مسئولیت و انجام‌دادن آن است. در این معنا، شجاعت با تهور که نقطۀ مقابل جُبن (ترس) است، تفاوت دارد و همۀ انسان‌ها، اعم‌از زنان و مردان می‌توانند به این صفت آراسته شوند. فرد شجاع، غیور است و از نوامیس و به‌تعبیری مسئولیت‌هایی که برعهده دارد، حفاظت و صیانت می‌کند. در کانون خانواده، پدر، شجاع‌ترین و درنتیجه، مسئول‌ترین و غیورترین فرد به‌شمار می‌آید و به همین سبب، در قرآن کریم، مردان با استفاده از صفت «قَوّام» توصیف شده‌اند. پدر وظیفه دارد مادر فرزندان خود را استفراه (تکریم) کند و به بیان روشن‌تر، حقوق چهارگانۀ او را تمام‌وکمال به‌جای آورَد.