جلسهٔ نوزدهم | شرح صحیفه سجادیه

اهتمام عبارت است از چیدن خواسته‌ها و برنامه‌های حیات خود براساس دو شاخص دین و عقل. اگر اهتمامات ما مشخص نباشد، به‌رغم کار و تلاش فراوان در ساحت‌های گوناگون زندگی به جایی نمی‌رسیم. در این فضا، هوا درمقابل عقل قرار دارد، منفعت‌محور، زودبازده و فاقد ارتباط با مصلحت است و ما را به مقصد نمی‌رسانَد. دشمن‌ترین دشمن ما انسان‌ها هوای نفسمان است که باید ازطریق تعقل مدیریتش کنیم و بر آن چیرگی یابیم تا دچار خذلان نشویم. ناتوان‌ترین شخص، کسی است که نفسش را به حال خود رها کند و مغلوب آن شود. تبعیت محض از هوای نفس بدون اجازۀ عقل، حاصلی جز سردرگمی (تحیر) در مسیر زندگی ندارد و درصورت دچارشدن به این مشکل نباید هیچ کسی جز خودمان را مقصر بدانیم.