در نظام روابط اجتماعی، انسانها متناسب با نقشها و جایگاههای گوناگونشان دارای حقوقی بر گردن یکدیگرند که همۀ آنها ذیل عنوان کلیِ «حقالناس» قرار میگیرند و به انواع مختلفی تقسیم میشوند که یکی از آنها حقالناس عاطفی است. بحث حقالناس عاطفی را درخصوص تمام تعاملات انسانها با همدیگر و حقوق محبتیِ مطرح درمیان آنان در ساحتهای مختلف جامعه، اعماز خانواده، مدرسه و... میتوان مطرح کرد که در اینجا ازبین آنها مشخصاً حقالناس عاطفی درون خانه با تأکید بر روابط عاطفی میان همسران را درنظر داریم. مخاطبان خاص ما در این مبحث، افراد متدین و مذهبیِ متأهلی هستند که به شرع، فقه، احکام و بهویژه حقالناس، پایبندند؛ اما به دلایلی، آگاهانه یا ناآگاهانه از حقالناس عاطفی غفلت میورزند و آن را چنانکه باید و شاید، درقبال همسرانشان بهجای نمیآورند. در قاموس دین، رعایتکردن حقالناس عاطفی در روابط همسرانه، واجب است و چنانچه فردی به هر علت در اداکردن این وظیفه و تکلیف مهم کوتاهی کند، مرتکب گناه شده است و باید درصدد توبه، استغفار به درگاه الهی و جبران قصور خویش در این حوزه برآید. درپی آگاهی از این مبحث بسیار مهم و کاربردی در زندگی خانوادگی و روابط همسرانه انتظار میرود هریک از ما پیش و بیشاز آنکه درپی احقاق حقوق عاطفی خویش در کانون خانواده باشیم، ابتدا از خود بپرسیم که آیا حق عاطفی همسرمان را تماموکمال ادا میکنیم یا در این زمینه، خواسته یا ناخواسته، مرتکب قصور و اِهمال میشویم.
