ویژه برنامه غدیر ۱۴۰۵

عید سعید غدیر خُم، رویدادی بزرگ و ارزشمند برای ما شیعیان باورمند به خلافت و ولایت امیر مؤمنان- علیه السّلام- است که آداب خاص خود را دارد. یکی از مهم‌ترین آداب گفتاریِ این روز مبارک، آن است که هنگام رویارویی با یکدیگر بگوییم: «اَلحَمدُ للهِ الَّذی جَعَلَنا مِن المُتَمَسِّکینَ بِوِلایَةِ مَولانا أَمیرِالمُؤمِنینَ وَ أَولادِهِ المَعصومینَ». همان‌گونه که مضمون این کلام نشان می‌دهد، قرارگرفتن درزمرۀ متمسکان به ولایت حضرت علی- علیه السّلام- و فرزندان معصوم ایشان نعمتی چنان باقدروقیمت است که به‌سبب برخورداری از آن باید خداوند متعال را فراتر از شکرگزاری به درگاهش، حمد گوییم. این نعمت نه براساس لیاقت ما، بلکه مشخصاً به‌واسطۀ لطف، تفقد و عنایت الهی به ما اعطا شده است؛ بنابراین باید با ذکر دعای «اَللّهُمَّ اجعَل عَواقِبَ أُمورِنا خَیراً»، از پروردگارمان بخواهیم به ما توفیق بدهد تا درطول سالیان زندگی در این جهان، شیعۀ وفادار به آن امام و خاندان والامقام ایشان باقی بمانیم.

تمسک به‌معنای پیوند، اتصال و ارتباط با کسی یا چیزی است و در عید غدیر، خدا را حمد می‌گوییم که ما را در این معنا، از متمسکان به ولایت مولای متقیان- علیه السّلام- و سلالۀ پاکشان قرار داد. این تمسک باید همیشه و همه جا در افعال ما نمود پیدا کند؛ نه اینکه صرفاً مدعی آن باشیم و در زمان‌ها یا مکان‌هایی خاص، ظاهری همچون متمسکان برای خود ترتیب دهیم؛ به دیگر سخن، متمسک واقعی به حضرت امیر- علیه السّلام- و خاندان گرامی‌شان باید این سه ویژگی را داشته باشد:

الف) فراتر از صِرف دوست‌داشتن علی و آل علی- علیهم السّلام- باورهایی مشخص دربارۀ ایشان داشته باشد و برای دستیابی به این باورها همواره معرفت خویش درخصوص آن بزرگواران را افزایش دهد.

ب) علاقه و عشق به آن‌ها در قلبش موج بزند؛ به‌طوری که تمام امور زندگی خود را با ایشان تنظیم کند و همسر و فرزندان خویش را به‌دلیل پیوندشان با امیرالمؤمنین- علیه السّلام- عاشقانه دوست بدارد. این عشق و علاقه باید چنان در قلب انسان متمسک، پابرجا باشد که به‌سبب وجود آن، او هرگز از شیعۀ محبّ علی، کینه به دل نگیرد، وی را نفرین نکند و برایش بد نخواهد.

ج) تمسک واقعی در عملکرد او جلوه‌گر شود و در اعمال و رفتارهایش در کانون خانواده و ساحت‌های گوناگون جامعه به‌وضوح قابل مشاهده باشد.

تمسک، درجات مختلفی دارد و هریک از ما شیعیان می‌توانیم ازطریق تلاش برای احراز هرچه بیشترِ سه ویژگی اصلیِ یادشده، در این زمینه رشد و پیشرفت کنیم و همواره متمسک‌تر از قبل باشیم تا برای مولایمان عزیزتر شویم و از این رهگذر، به عزت بیشتری نزد پروردگار یکتا دست یابیم.